ملا محمد مهدى بن على نقى شريف
153
زاد المسافرين ( فارسى )
چهار روز و روز پنجم مسهل را و همچنين تا چهار ، پنج روز مسهل خورده شود ، بعد از آن سكنجبين بزورى به نحوى كه در تب بلغمى مذكور شد به قدر چهار مثقال ، در ميان هر شش روزى يك دفعه معجون نجاح ميل نمايند كه در ضعف قلب مذكور شد به قدر چهار مثقال ميل نمايند يا مسهل مذكور را در بين آن بخورند و در ايام مسهل و تنقيه ، نخوداب با گوشت بره يا مرغ بچه . و در روز منضج ، شربت بزورى ، قليه از گوشتهاى مذكور با تمر هندى و چاشنى شكر با آب انارين با قيمه شوربا و در شبها ترپلو و قليه چلو ميل نمايند و بعد از انتها مداومت به خوردن مخدرات مذكوره نمايند . و اگر ماده از احتراق بلغم باشد يا سوداى طبيعى ، علامتش مجملا برودت مزاج است ، چنانچه در تب بلغمى مذكور شد . در سوداوى علامت رطوبت نيست ، مثل آب رفتن از دهان و لاغرى بدن و رنگ رو گرفته و تيره است . علاج اين هر دو نوع بدين نحو است كه منضجى از گاو زبان و شاهتره و اسطوخودوس ، ريشهء رازيانه ، اصل السوس ، پرسياوشان ، بادرنجبويه از هر يك ، دو مثقال ؛ گلقند ، پنج مثقال ؛ ترنجبين ، ده مثقال ؛ و بعد از شش روز همين منضج را به اضافه سناى مكى ، بسفايج ، پوست بيخ كبر ، افتيمون هريك ، دو مثقال ؛ مغز فلوس ، ده مثقال ؛ روغن بادام ، يك مثقال . و اگر در شب مسهل ، يك مثقال ايارج فيقرا را حبّ كرده ، فرو برند و صبح مسهل را بنوشند بهتر است . و اگر غلبهء رطوبت نباشد ، ماء الشعير و سكنجبين در بين مسهلات نافع است ؛ به نحوى كه در تب ربع مذكور شد . و اين مسهل را چهار ، پنج دفعه بنوشند و بعد از آن سكنجبين بزورى با قرص ورد صغير و شيرهء رازيانه به